g. yn
Wrecsam
neu ei chyffiniau, ni wyddys yn iawn pa bryd, nac enwau ei rieni, ond yr oedd ganddo chwaer,
Elizabeth
(a fu f.
1728
) yn briod â
lledrwr
a
thirfeddiannwr
yn
Wrecsam
o'r enw
Hugh
Roberts
. Ni wyddys chwaith ddim am gwrs ei addysg; yr oedd yn
bregethwr
rheolaidd cyn bod yn 19 oed. Y tu allan i
Gymru
y bwriodd y cwbl o'i yrfa — y mae'n anodd credu mai ef oedd y ‘
Daniel
Williams
’ a gododd drwydded
Bresbyteraidd
yn
Wrecsam
yn
1672
dan Oddefiad
Siarl
II
; yn un peth, yr oedd yn
Iwerddon
yn y cyfnod hwnnw, a hefyd ni sonia
Philip
Henry
[q.v.]
ddim am y peth. Fe ellid efallai gredu bod
Williams
wedi codi'r drwydded pan oedd ar ymweliad â'r dre. Adroddir ei hanes yn fanwl gan
Alexander
Gordon
yn y
D.N.B.
fel nad yw'n ofynnol yma ond rhoi braslun ohono.
Gweinidogaethai
yn
Iwerddon
o tua
1664 hyd 1687
, pan symudodd i
Lundain
, yn
weinidog
Hand Alley
,
Bishopsgate
, ac yn ddirprwy achlysurol dros
Richard
Baxter
fel ‘
darlithydd
’ (
pregethwr
) yn
Pinners’ Hall
. Pan fu farw
Baxter
(
1691
), cafodd y swydd honno, ond yn y storm a gododd o'i ymosodiadau ar
uchel-Galfiniaeth
Crisp
a
Chauncy
, collodd hi. Un o ganlyniadau'r ffrwgwd (a
Williams
bellach wedi sefydlu ‘darlith’ gyfochrog
Salters’ Hall
) fu ymddatodiad yr ‘
Happy Union
’ a wnaethid yn
1690-1
rhwng y
Presbyteriaid
a'r
Annibynwyr
. Ymosodwyd yn ffyrnig ar
Williams
am ei ‘
Arminiaeth
’ (‘
Baxteriaeth
’ oedd hi, mewn gwirionedd), ac yng ngwres y frwydr ceisiwyd hefyd bardduo'i gymeriad moesol — yn ofer. Tyfodd yn arweinydd cydnabyddedig (swyddogol, yn wir) y ‘
Tri Enwad
’ yn eu hymdriniaethau â'r wladwriaeth, ac ef oedd arweinydd eu hymweliadau ag
Anne
a
Sior
I
, ar adeg dyfodiad y rheini i'r goron. Yn
1709
, rhoes
Edinburgh
a
Glasgow
raddau
D.D.
iddo. Bu f.
26 Ionawr 1715/6
‘yn 72 oed,’ a chladdwyd yn
Bunhill Fields
. Dug ei ddwy briodas olud mawr iddo. Sgrifennodd lawer (rhestr o'i weithiau yn y
D.N.B.
); cyfieithwyd un o'i lyfrau,
The Vanity of Childhood and Youth
,
1691
, yn
Gymraeg
—
Gwagedd Mebyd a Jeuenctid
,
1759
. At ei gilydd, ni adewir arnom yr argraff ei fod yn ddyn hoffus.
Yn ei ewyllys, gadawodd bron y cwbl o'i arian (tua £50,000) at achosion da. Ond yn herwydd diffygion ffurfiol yn yr ewyllys, aed i ymgyfreithio yn ei chylch, ac nid cyn
1721
, ac wedi newid peth arni, y daeth allan o'r pair. Nodir yma dri pheth a ddaeth ohoni: (1)
sefydlu saith o ysgolion elusennol
yng
Ngogledd Cymru
, gyda darpariaeth at brentisio'r disgyblion wedyn — trowyd y rhain yn
ysgolion ‘Brutanaidd’
tua
1850
, ond pan ddaeth
Deddf 1870
, a roddai'r ysgolion elfennol ar y trethi, crynhowyd gwaddol ysgolion
Daniel
Williams
i
godi ysgol breswyl i ferched
, yn
Nolgellau
, a elwir hyd heddiw ‘
Dr. Williams's School
’; (2)
sefydlu ysgoloriaethau i ddarparweinidogion Ymneilltuol
i fynd i
Brifysgol Glasgow
, ac ysgoloriaethau llai i fynd i
academi Caerfyrddin
; (3)
sefydlu llyfrgell
enwog y
Dr.
Williams
yn
Llundain
— ond yn hyn o beth, datblygodd yr ymddiriedolwyr y cynllun ar raddfa lawer helaethach nag a amcenid gan
Daniel
Williams
ei hunan.
Nid oedd
Daniel
Williams
wedi anghofio
Cymru
, fel y dengys ei ewyllys — serch mai ei chwaer,
Elizabeth
Roberts
, a fynnodd neilltuo peth o'r stad i dalu symiau blynyddol bychain (fe'u telir hyd heddiw) i weinidogion amryw o'r cynulleidfaoedd
Ymneilltuol
hynaf yn y Gogledd. Cadwai ei lygad ar
Gymru
, ac efe, yn
1690
, a oedd yn
gyfrifol am drefnu'r adroddiad ar Gymru i ddiben rhoi grantiau i'w gweinidogion allan o'r ‘Common Fund’
(gw.
Gordon
,
Freedom after Ejection
). Aeth llawer
Cymro
i
Glasgow
ar waddol
Daniel
Williams
. Dylid nodi un canlyniad yng
Nghymru
o'r ffrae rhyngddo ef a'r
uchel-Galfiniaid
, sef hollti hen gynulleidfa enwog
Wrecsam
. Yn eu dicter at ymosodiadau
Thomas
Edwards
o'r
Rhual
[q.v.]
ar
Daniel
Williams
, ymadawodd
Presbyteriaid
Wrecsam
â'r gynulleidfa, a ffurfio'r ‘
New Meeting
’;
Daniel
Williams
a
gododd dŷ cwrdd
iddynt yn
Chester-Street
, a gwaddolodd hwy yn ei ewyllys. A gellir ystyried ‘dadl
Henllan Amgoed
’ (gw. dan
‘
Owen
,
Jeremy
’
) yn ganlyniad arall.
Yr Athro Emeritus Robert Thomas Jenkins, C.B.E., D.Litt., Ll.D.,
F.S.A., (1881-1969), Bangor