Ystyrid ‘ Eben Fardd ’ yn ei oes yn un o brif feirdd Cymru , a gellir dweud fod ynddo fwy o anianawd y gwir fardd nag odid neb o feirdd eisteddfodol y 19eg g. Beirniadodd hefyd lawer iawn; yr achlysur mwyaf nodedig oedd yn Aberffraw yn 1849 , pan fynnai ef wobrwyo awdl ‘ Emrys ’ i'r ‘ Greadigaeth ,’ ond y ddau feirniad arall yn ei drechu, a gwobrwyo ‘ Nicander .’ Heblaw ei gerddi eisteddfodol adnabyddus, canodd lawer iawn o gerddi achlysurol, a rhai emynau. Y mwyaf adnabyddus o'i emynau yw hwnnw sy'n dechrau ‘ Os ydwyf wael fy llun a'm lliw .’ Cydolygodd Y Salmydd Cymreig gyda Roger Edwards ar gyfer argraffiad 1856 o'r gwaith hwnnw. Ysgrifennodd yn helaeth i gylchgronau'r cyfnod . Fel bardd , fe welir yn ei waith uchafbwynt yr hen ganu clasurol disgrifiadol yn ‘ Dinystr Jerusalem ,’ a hefyd olion y mudiad rhamantaidd newydd yn y canu telynegol (digon diafael) yn ei awdl ‘ Y Flwyddyn ,’ ac yn y canu arddunol ‘Miltonaidd’ yn ei bryddest ‘ Yr Atgyfodiad .’ Yr oedd yn wir yn ganolbwynt megis i lawer o weithgarwch llenyddol hanner cyntaf y 19eg g. Casglodd gryn lawer o hanes a thraddodiadau plwyf Clynnog , a chyhoeddwyd hwy dan y teitl Cyff Beuno yn 1863 , yn fuan wedi ei farw. Cyhoeddwyd Gweithiau Barddonol, etc., Eben Fardd yn 1873 (fel y tybir) dan olygiaeth Howell Roberts a William Jones .