mab hynaf
John
Owen
,
Bodsilin
,
ysgrifennydd
Walsingham
, ac
Elin
(
arglwyddes Eure
wedi hynny), ŵyres
Syr
William
Maurice
[q.v.]
; g. yn y
Clenennau
, gerllaw
Dolbenmaen
,
sir Gaernarfon
, cartref ei fam. Priododd
Jonet
, merch
Griffith
Vaughan
,
Corsygedol
,
sir Feirionnydd
. Cafodd beth
profiad fel
milwr
cyn etifeddu
Clenennau
ar farw ei fam yn
1626
(gw.
N.L.W. Brogyntyn 3/46
). Yr oedd yn
siryf
sir Gaernarfon
yn
1630/1
a
sir Feirionnydd
y flwyddyn ddilynol. Pan dorrodd y
Rhyfel Cartrefol
allan, dodwyd ef
ar y comisiwn rhyfel
(
10 Awst 1642
) — parodd
Siarl
I
iddo
godi tair catrawd
, ar gost arian y sir, o dair
sir Gwynedd
a darparu iddynt wisgoedd ac offer rhyfel. Oherwydd rhwystrau a achosid iddo gan deuluoedd lleol —
Glyniaid
Glynllifon
,
teulu
Madryn
, etc. — ni allodd gael ei ddynion yn barod i'r gad hyd yr haf dilynol. Mewn ymladdfeydd yng nghyffiniau
Rhydychen
y buont i gychwyn (
Mai 1643
), ac wedyn yng ngwarchae
Bryste
; yno, ac yntau'n
bennaeth y chweched gatrawd
o dan y
tywysog
Rupert
, fe'i clwyfwyd yn ei wyneb (
18 Gorffennaf
), ond ymladdodd eto gerllaw
Newbury
(
20 Hydref
). Y flwyddyn ddilynol galwyd arno i ddychwelyd a bod yn
siryf
sir Gaernarfon
am yr ail dro; bu yn y swydd hyd nes peidiodd awdurdod y
brenin
yn
sir Gaernarfon
. Ar ôl ymgyrch lwyddiannus
Syr
Thomas
Myddelton
[q.v.]
yng
Nghymru
, gwysiwyd
Owen
i
Rydychen
; yno gwnaeth y
brenin
ef yn
llywiawdr
yr hyn a ddaeth yn ‘ffrontiere garrison’
Conwy
(
10 Rhagfyr 1644
), a'i wneuthur yn
farchog
wythnos yn ddiweddarach. Ar
17 Chwefror 1645
, gwnaethpwyd ef yn ‘
sergeant major general of foot
,’ a'r
arglwydd Byron
(
llywiawdr Caer
) yn bennaeth uniongyrchol arno. Ei dasg gyntaf ydoedd gwrthwynebu'r bygythion i siroedd
Dinbych
a'r
Fflint
a oedd wedi datblygu yn ystod y gaeaf (
N.L.W. Rhual MSS., llythyr 95
), eithr oblegid i gyrch yn
Lancashire
fynd â'r goresgynwyr i ffwrdd ym mis Mai cafodd gyfle i roi sylw i gyflwr amddiffynfeydd ardal
Eryri
. Yr oedd bwyd ac adnoddau eraill yn brin a'r boneddigion yn yr ardaloedd hynny yn hwyrfrydig i gydweithio, a hynny, i raddau, am fod arnynt ofn llywodraeth filwrol o'r tu allan — ofn a fynegid gan yr
archesgob
John
Williams
; yr oedd ef wedi gwario ei arian mewn modd hael i ddod â chynlluniau lleol i rym, a threfnu i
Gonwy
, ei fangre ef ei hun, fod yn fath o bencadlys offer rhyfel, a bu'n protestio (
Ionawr 1645
) oblegid bod gŵr o'r tu allan, o rannau gwylltion
Eifionydd
, yn dyfod i gymryd ei le. Ceisiodd
Byron
gymodi rhyngddynt; ym mis Mai, fodd bynnag, gydag awdurdod a roddwyd iddo gan
Rupert
, aeth
Owen
i mewn i
gastell Conwy
trwy rym arfau, cymerodd feddiant o gynnwys y castell, a dywedodd bethau mor gas am yr
archesgob
nes i'r
brenin
orfod dwrdio
Owen
. Oherwydd fod y
Pengryniaid
yn pwyso yno gorfu i
Owen
fynd i
sir Feirionnydd
ym mis Awst; ym mis Medi, fodd bynnag, yn union ar ôl i fyddin y brenin gael ei gorchfygu ym
mrwydr Rowton Heath
, gwysiwyd
Owen
gan y
brenin
i ddyfod ato i
Ddinbych
er mwyn cael cadarnhau ei gomisiwn, a oedd yn cynnwys gofalu am y castell. Wedi i
Byron
geisio fwy nag unwaith, ar ôl i
Gaer
gwympo (
1 Chwefror 1646
), eu cael i ymgymodi, anfonodd yr
archesgob
lythyr caredig at
Owen
(
24 Ebrill
); serch hynny, o dan orchymyn
Byron
y bu i
Owen
weithredu yn y fath fodd ag i achosi y rhwyg
terfynol — sef trwy beri gafael (‘impounding’) ar bob adnoddau rhyfel, gan gynnwys gwartheg, etc., o
Wydir
, ac felly adael nith fwyaf hoff yr
archesgob
a'i gŵr
Syr
Owen
Wynne
[q.v.]
at drugaredd y
Pengryniaid
. A'i amynedd bron ar ben, cynorthwyodd
Williams
Thomas
Mytton
[q.v.]
i ddyfod i
Gonwy
ym mis Awst, eithr parhaodd
Owen
i ddal y castell hyd
9 Tachwedd
, pryd y gwnaethpwyd telerau anrhydeddus a'i gwnaeth yn bosibl iddo ymneilltuo i
Glenennau
ar ôl iddo gymryd y ‘
Covenant
’ a'r ‘
Negative Oath
’ (26 Ebrill 1647).
Bythefnos cyn hyn yr oedd
Rupert
wedi ysgrifennu o
Ffrainc
yn gwahodd
Owen
i ddod â brigâd o
Gymry
drosodd i wasnaethu yn y wlad honno, eithr bu raid iddo, o'i anfodd, wrthod y gwahoddiad oherwydd prinder moddion cludo. Adnewyddwyd ei gomisiwn yn yr
ail Ryfel Cartrefol
(
31 Mawrth 1648
). Llwyddodd i gael
sir Feirionnydd
i godi o blaid y
brenin
ac arfaethai ymuno â
Rowland
Laugharne
[q.v.]
yn
sir Benfro
, eithr dewisodd yn hytrach warchae tref
Caernarfon
ar adeg pan oedd hi'n rhy hwyr i wneuthur hynny. Gorfu iddo gilio'n ôl trwy
Fangor
o flaen lluoedd cryfach, gyda
siryf y Senedd
,
William
Lloyd
, a glwyfasid, yn garcharor yn ei ddwylo; gwasgwyd arno ef a'i wŷr ar lan y môr yn y
Dalar Hir
,
Llandegai
(
5 Mehefin
), lle y gwasgarwyd ei filwyr gan
Mytton
a'i gymryd yntau ei hunan yn garcharor gan
capten
Edward
Taylor
(gw. dan
Kenrick
), a gafodd ei wobrwyo'n dda gan y
Senedd
; bu'r siryf farw oherwydd
treialon y siwrnai
. Taflwyd
Owen
i garchar yng
nghastell Dinbych
, aethpwyd ag ef i
Lundain
i sefyll ei brawf am deyrnfradwriaeth yn erbyn y
Senedd
, am beidio â chadw at delerau ei ymostyngiad, ac am achosi marwolaeth y siryf. Symudwyd ef i
Windsor
(
26 Mehefin
), ac yna daethpwyd ag ef yn ôl i
Lundain
i'w brofi wedi i
Dŷr Arglwyddi
atal gorchymyn i'w alltudio ef a
Laugharne
(
14 Tachwedd
) ac i
Senedd y ‘Rump’
benderfynu, ddau ddiwrnod wedi
dienyddio 'r brenin
(
1 Chwefror 1649
), ei brofi ef a phrif gynllwynwyr eraill yr
ail Ryfel Cartrefol
o flaen yr un llys. Wedi iddo ei amddiffyn ei hun mewn modd cadarn, heb gymorth pleidydd (
9 Chwefror — 6 Mawrth
), condemniwyd ef i farwolaeth; drannoeth, fodd bynnag, gwnaeth betisiwn i gael ei ollwng yn rhydd — y mae amryw gopïau mewn drafft ohoni ar gael — a llwyddodd; credai ef ei hunan mai
Cromwell
neu
James
Challenor
a gyfryngodd ar ei ran; credai
Clarendon
mai
Ireton
oedd y cyfryngwr; tra y dywed adroddiadau eraill mai rhyw lysgenhadon tramor a ddylanwadodd, a bod ar y
Llywodraeth
ofn y byddai helynt yng
Nghymru
os na chaniateid y cais. Erbyn Gorffennaf yr oedd yn rhydd ac yn abl i ddiddanu'r
dyddiadurwr
John
Evelyn
yn
Llundain
gyda
thelynor Cymreig
, ac yr oedd yn ôl yn ei gartref ym mis Medi. Gwnaethpwyd ymdrech i gael arian o'i stad a oedd eisoes wedi ei dirwyo (
27 Mai 1647
) i'r swm o £771, arian yr oeddid (
10 Chwefror 1646
) yn edrych arno fel cronfa i ad-dalu ohoni fenthyciadau a
wnaethpwyd yn ystod ymgyrch
Myddelton
eithr lluddiwyd yr ymdrech gan
Mytton
ac y mae'n ymddangos i
Myddelton
, yntau, ymddwyn gyda pheth hynawsedd ym mater y ‘sequestration.’ Ymddiddorodd
Owen
yr adeg hon yn ei gŵn a'i hebogau yn
Clenennau
. Ni allai fynd i ffwrdd o'i gartref heb ganiatâd arbennig (‘pass’) ac fe'i rhoddwyd o dan ofalaeth arbennig (‘preventive restraint’) deirgwaith; yn
Ninbych
(er iddo gael caniatâd arbennig lawer tro i fynd oddi yno) yn
Awst — Medi 1651;
yng
Nghaer
ym mis
Gorffennaf 1655
(pryd yr oedd llawer o gynllwynion ar droed) hyd nes y llwyddodd apeliadau drosto at
Cromwell
a rhai o'i wŷr (a
John
Jones
y ‘regicide’
yn eu plith) i'w gael yn rhydd ar 17 Awst; a thrachefn yn
Biwmares
am dair wythnos yn
1658
. Ar wahân i apêl a wnaeth at
Cromwell
yn erbyn yr hyn a ofynnwyd ganddo o dreth y degfed (‘decimation tax’) yn
1655
, ni chymerodd unrhyw ran (hyd y gwyddys) mewn materion gwleidyddol hyd nes, pan galonogwyd ef wrth dderbyn llythyr oddi wrth
ddug York
a oedd yn alltud (
7 Gorffennaf 1659
), yr ymunodd yng ngwrthryfel
Booth
; canlyniad hyn ydoedd gorchymyn newydd i gymryd ei eiddo oddi arno (‘sequestration’), eithr ni roddwyd y gorchymyn mewn grym oherwydd i'w frawd (gw. isod) gyfryngu drosto. Pan ddychwelodd y
brenin
(
Siarl
II
) apeliodd am gael gwneuthur iawn iddo ac am gael dial am yr hyn a ddioddefodd ar gam (
31 Gorffennaf 1660
), a rhoddwyd iddo'r swydd o
is-lyngesydd (‘vice-admiral’) Gogledd Cymru
; yn rhinwedd ei swydd fel
dirprwy-raglaw
bu'n cydweithio â
William
Griffith
,
Cefnamwlch
[q.v.]
i chwilio am bleidwyr yr hen
Lywodraeth
a thalu'n ôl i'r rheini a fu'n brysur bedwar-mis-ar-ddeg yn gynt ym mater cymryd ei eiddo oddi arno (‘sequestration’). Bu f. yn
Clenennau
yn
1666
. Y mae'r arysgrif ar ei feddrod yn
eglwys Penmorfa
bron wedi treulio erbyn hyn; gwelir copi ohoni yn
Trans. Shrops. Antiq. Soc.
, II, iv, 54, a cheir copïau cyfoes ohoni wedi eu cadw mewn drafft yn
Lladin
,
Cymraeg
, a
Saesneg
. Eithr gan ddau fardd yr ysgrifennwyd ei feddargraff orau — a hynny pan ddaeth yn
siryf
am y tro cyntaf: ‘
Gŵr purffydd … a gŵr a nerthai'r Goron
,’ ac ‘
Mae rhinwedd ar eich cledd clau
’ (
N.L.W. Brogyntyn MS. 3/437 (397)
); wedi'r cyfan,
milwr
ydoedd yn anad dim arall, yn fwy hyddysg mewn milwriaeth (yr unig bwnc y bu wiw ganddo ychwanegu at lyfrgell y teulu arno) nag mewn gwleidyddiaeth resymegol neu ddiwinyddiaeth neu'r math o athrylith ddiplomyddol y mae'n rhaid wrthi mewn materion cyhoeddus; mewn materion gwleidyddol a chyhoeddus, fel y dywedodd yr
archesgob
John
Williams
, ‘
Valour will not do the business
.’
Etifeddodd
WILLIAM
OWEN
(
1607
-
1670
), brawd
Syr
John
Owen
,
stad
Porkington
(
Brogyntyn
yn awr),
swydd Amwythig
. Cafodd yntau gomisiwn
cyrnol
gan y
brenin
(
15 Mehefin 1643
), bu'n cynorthwyo fel
siryf
Meirionnydd
,
1645-6
, i drefnu adnoddau o'r sir honno, ac efe oedd
llywiawdr
Harlech
o
16 Mai 1644
hyd y trosglwyddwyd hi i
blaid y Senedd
, eithr ar amodau anrhydeddus, ar
13 Mawrth 1647
pan nad
ydoedd ond
Raglan
yn unig yn aros yn nwylo plaid y brenin. Yn
1648
aeth i
Sgotland
gyda
Langdale
i ymuno yng ngoresgyniad
Hamilton
, carcharwyd ef yng
nghastell Nottingham
pan fethodd y goresgyniad, ac ar ôl iddo wneuthur trefniant (a gostiodd £400) ynglyn â'i stadau (‘compounding’) — fe ryddhawyd y stadau yn
1651
— cafodd ganiatâd i fynd dros y môr. Yr oedd yn ôl yn
Porkington
erbyn diwedd
1655
; llwyddodd yr adeg honno yn ei apêl i ddod yn rhydd o dalu treth y degfed (‘the decimation tax’). Wedi'r
Adferiad
bu'n deisebu dro ar ôl tro am gael ei godi yn ei swydd fel iawndal am ei golledion (
Cal. S.P. Dom.
,
1660-1
, 90, 249, 442;
1661-2
, 169, 180;
Hist. MSS. Comm.,
2nd R.
, 87), eithr ni chafodd ddim ond swydd
cyrnol
ym
milisia sir Ddinbych
(
21 Mawrth 1661
). Yr oedd yn
noddwr
i'r
bardd
Huw
Morys
[q.v.]
, a bleidiai'r brenin. Priododd
Mary
, gweddw'r
esgob
John
Hanmer
[q.v.]
, eithr gan na fu etifedd o'r briodas, ad-unwyd ei stad, ar ei farw ef, â stad
Clenennau
, a gawsai
WILLIAM
OWEN
(
1624
-
1677
), pan fu ei dad ef,
Syr
John
Owen
, farw. Buasai'r
William
hwn gyda'i dad yng ngwarchae
Bryste
; priododd
Katherine
Anwyl
,
Parc
,
Llanfrothen, sir Feirionnydd
; a bu'n byw yn ystod yr ‘
Interregnum
’ yn
Llanddyn
, stad
Anwyliaid
Parc
. Ychwanegwyd at ddylanwad tiriogaethol y teulu yng
Nghymru
pan briododd ei fab ef,
Syr
ROBERT
OWEN
(
1658
-
1698
), â
Margaret
, cyd-aeres
Owen
Wynn
,
Glyn
,
sir Feirionnydd
. Cafodd ei addysg yng
Ngholeg Oriel
,
Rhydychen
(ymaelodi ar
20 Ebrill 1674
) ac yn yr
Inner Temple
(
1677
); cafodd ei wneuthur yn
farchog
yn
1678 (16 Gorffennaf)
. Yr oedd yn
wleidyddwr
pybyr, ac yn frwdfrydig o
blaid y Goron
ac ailsefydlu
Eglwys Loegr
; ar
1 Rhagfyr 1687
fe'i dewiswyd yn
siryf
Meirionnydd
yn lle'r gŵr a enwyd yn wreiddiol,
John
Jones
, mab y ‘
regicide
.’ Bu'n cynrychioli
sir Feirionnydd
yn
Senedd
1681
a
sir Gaernarfon
yn Seneddau
1689-97
.
Cynigiodd godi milwyr
dros
Iago
II
yn erbyn
William
o Orange
, fis
Tachwedd 1688
; ond yn y diwedd cymododd â'r
Chwyldro
. Er mai yn
sir Amwythig
yr oedd yn byw gan amlaf, fe'i cysylltodd ei hun yn bur glos â
Chymru
; llanwai amryw swyddi lleol. Dilynodd ei hen-ewythr fel
noddwr
Huw
Morys
, a ganodd farwnad iddo yn
1698
. Er gwaethaf cyfres o briodasau â theuluoedd
Seisnig
, ac i'r stadau fynd o'r diwedd yn eiddo
Ormsby-Gore
, a oedd o dras
Seisnig
a
Gwyddelig
, ni thorrwyd mo'r hen gysylltiad â
Chymru
, oblegid ceir y teulu weithiau'n cynrychioli etholaethau yn
sir Amwythig
ac weithiau etholaethau
Cymreig
yn y
Senedd
hyd nes aeth i'r bendefigaeth yn
1876
o dan yr enw tiriogaethol
Cymreig
‘
Harlech
.’