Y Bywgraffiadur Cymreig



A  B  C  D  E  F  G  H  I  J  K  L  M  N  O  P  Q  R  S  T  U  V  W  X  Y  Z



OWEN , Syr ISAMBARD ( 1850 - 1927 ), ysgolhaig o feddyg, a saernïwr prifysgolion ; g. yng Nghasgwent 28 Rhagfyr 1850 , i William George Owen , peiriannydd o fri, disgybl i Isambard Brunel , ac un o brif ddynion y G.W.R. Aeth i ysgolion Caerloyw a Rossall , graddio yng Nghaergrawnt ( 1872 ), a throi at astudiadau meddygol yn ysbyty S. George's , Llundain , lle y tyfodd yn awdur ac arbenigwr , yn ddarlithydd , deon , a cheidwad yr amgueddfa , a myned mor bell â chyfleu cynllun i sefydlu prifysgol feddygol newydd yn Llundain fel protest yn erbyn arafwch adweithiol Prifysgol Llundain ar y pryd. Daeth yn gyfaill mawr i Joseph Edwards y cerflunydd [q.v.] ac i'r tywysog Lucien Bonaparte [q.v.] ; enwyd ef fel un o'r ysgutorion yn ewyllys olaf y ddau ŵr enwog. Ymunodd Isambard Owen yn gynnar iawn â bywyd Cymreig y brifddinas; yr oedd ar y blaen gydag ail-ddeffro Cymdeithas y Cymmrodorion yn 1873 , ac yn enwedig gyda'r achosion da yr ymddiddorai'r gymdeithas ynddynt, sef cael lle mwy amlwg i'r Gymraeg yn ysgolion Cymru , a rhoddi hwb ymlaen i'r drychfeddwl o gael ysgolion canolradd i'r Dywysogaeth. Rhoddodd dystiolaeth dros Gymru o flaen comisiwn addysg 1886-7 , ac ef oedd ysgrifennydd cynhadledd Amwythig ( 5 a 6 Ionawr 1888 ) a wnaeth lawer i osod i lawr seiliau safadwy Mesur 1889 . Yr oedd yn un o brif ddynion y ‘ Society for the Utilisation of the Welsh Language ’; dyna sy'n cyfrif am ei edmygedd mawr o Dan Isaac Davies [q.v.] , a'i gyfeillgarwch agos ag ef.

Nid oedd neb amlycach nag Isambard Owen gyda dechreuadau Prifysgol Cymru , fel y prawf amlinell fras cynllun 1891 , memorandwm cyflawnach 1892 , a'i ran flaenllaw yng nghynadleddau Amwythig ( Ionawr a Chwefror 1893 ), yn y rhai y cytunwyd ar brif bwyntiau siarter y brifysgol (gwnaed llawer o'r gwaith cyfreithiol gan ei frawd Charles Maynard Owen ). Pan sefydlwyd y brifysgol yn 1894 , gydag arglwydd Aberdâr yn ganghellor cyntaf, Isambard Owen oedd ei ddirprwy , ac yn gyfrifol am ben trymaf y dyletswyddau; daliodd yn ‘ Senior Deputy Chancellor ’ tan 1910 . Cofia pawb sy'n cofio'r cyfnod hwn am ei olwg urddasol, ei lais persain treiddgar, a Lladiniaith goeth y geiriau seremonïol. Purion cofio ei wahodd i fod yn brifathro Coleg Caerdydd ar ôl marw Viriamu Jones a'r ffaith mai ef (yn ôl Syr Harry Reichel ) bioedd y syniad o gyfaddasu adeilad mawreddog Coleg Bangor at lethrau creigiog Penrallt , ac nid gwastatáu'r tir i dderbyn yr adeilad. Yn 1904 penodwyd ef yn brifathro Coleg Armstrong , Newcastle-on-Tyne , ac o 1909 i 1921 bu'n is-ganghellor Prifysgol Bryste ; y mae iddo le anrhydeddus effeithiol yn hanes y ddau sefydliad. Urddwyd ef yn farchog yn 1902 , yn Ll.D. gan Brifysgolion Cymru ( 1911 ) a Bryste ( 1912 ), ac yn D.C.L. gan Brifysgol Durham ( 1905 ). Priododd, 1905 , ag Ethel Holland-Thomas , o Gae'r Ffynnon , ger Talsarnau , a chawsant ddwy ferch. Bu f. ym Mharis ar 14 Ionawr 1927 , a chladdwyd ef yng Nglanadda , Bangor , ar 2 Chwefror . [Ei enw llawn oedd Herbert Isambard Owen .]

Llyfryddiaeth:

  • Llawysgrifau Bangor yn yn Llyfrgell Coleg y Gogledd, Bangor. 5949-6422 (llyfrgell Coleg y Gogledd);
  • The Welsh Outlook Monthly Journal of National Social Progress , 1914-1933 , 1927 , 62-6;
  • The Times , 17 Ionawr 1927 ;
  • British Medical Journal , 1927 , 167-8;
  • The Lancet , 22 Ionawr 1927

Awdur:

Thomas Richards, D.Litt., (1878-1962), Bangor