Ymneilltuodd Harris i Drefeca yn 1752 , a sefydlodd ‘Deulu’ yno o blith ei ganlynwyr; cafodd gynorthwywyr glew ym mhersonau Evan Moses [q.v.] a Thomas William , Eglwys Ilan [q.v.] . Adeiladwyd yn helaeth yn Nhrefeca ar gyfer y ‘Teulu,’ a threfnwyd crefftau a galwedigaethau amrywiol er cynnal yr aelodau. Ymddiddorodd mewn amaethyddiaeth , a bu'n un o sefydlwyr Cymdeithas Amaethyddol Brycheiniog — yr hynaf o'i bath yng Nghymru . Y dyddiau hynny ofnid ymosodiad gan y Ffrancwyr ar y wlad: ffurfiodd Harris gatrawd o filwyr o blith aelodau'r ‘Teulu’ a bu'n gapten arni. Teithiodd gydag adran o'r milisia am dymor, ond rhoes ei gomisiwn i fyny pan giliodd y perygl. Ymunodd â'i hen gyfeillion yn 1762 , ac ailafael yn y gwaith o fynychu'r sasiynau, ymweld â'r seiadau, a phregethu megis cynt. Nid oedd ganddo'r un ynni â chynt, a theimlai wrthwynebiad cryf yn ei erbyn ymhlith y cynghorwyr di-urddau. Ni fynnai'r rheini mo'u llywodraethu ganddo. Gwrthwynebai yntau'r duedd i ymwahanu oddi wrth Eglwys Loegr , codi capeli, a gorseddu'r sasiwn yn llys llywodraethol. Rhoes ei gefnogaeth, serch hynny, i'r Arglwyddes Huntingdon , a gododd athrofa i addysgu pregethwyr efengylaidd yn Nhrefeca-isaf yn 1768 . Dechreuodd glafychu yn 1772 , bu f. 21 Gorffennaf 1773 , a chladdwyd ei gorff ger yr allor yn eglwys Talgarth .

Nid oedd yn gymaint llenor ag eraill o'r diwygwyr Methodistaidd , ond canodd rai emynau . Ceir y rheini yn llyfrynnau'r cyfnod, megis Llyfr o Hymneu o Waith Amryw Awdwyr , 1740 , a Sail, Dibenion, a Rheolau'r Societies , 1742 . Cyhoeddodd gwasg Trefeca ychydig ohonynt yn Ychydig Lythyrau… Ynghyd â Hymnau yn 1782 . O'r un wasg ymddangosodd Cennadwri a Thystiolaeth Ddiweddaf Howell Harris yn 1774 (arg. Saesneg yr un flwyddyn). Gadawodd nifer o ddyddiaduron ar ei ôl sy'n cynnwys cyfrif manwl o'i brofiadau, hanes ei deithiau a'i bregethu am gyfnod helaeth. O'r dyddiaduron hyn y cafodd y ‘Teulu’ ddefnyddiau'r hunangofiant a gyhoeddwyd yn 1791 (arg. Cymraeg , Hanes Ferr , etc., 1792 ). Cyhoeddwyd llawer o gynnwys y dyddiaduron o bryd i'w gilydd eithr y mae mwy ar ôl heb ei gyhoeddi. Ei bregethu oedd ei gyfraniad pennaf i'w genedl. Bu'n gyfrwng i ddeffro'r werin Gymreig o'i chysgadrwydd a pheri iddi ddyfod o hyd i'w chyneddfau ysbrydol. Yr oedd yn un o lunwyr Cymru fodern . Er gwaethaf ei dymer afrywiog a'i ewyllys unbenaethol yr oedd ei ynni diorffwys a'i awydd angerddol am achub eneidiau yn cario popeth o'i flaen ym mlynyddoedd cynnar y deffroad crefyddol. Y mae ei ddylanwad ar fywyd y genedl yn braw mai ef oedd grym ysbrydol mwyaf ei oes, a chred llawer mai ef oedd Cymro pennaf ei gyfnod.