bedyddiwyd yn eglwys plwyf
Llandugwydd
,
21 Chwefror 1693
, mab
Charles
Evans
,
Penywenallt
, ger
Castellnewydd Emlyn
, o'i ail wraig, ac ŵyr i
Evan Griffith
Evans
, ‘
Capten Tory
’ o fyddin
Siarl
I
. Ni wyddys ymhle'r addysgwyd ef. Nid oes gofnod iddo fod yn
ysgol ramadeg Amwythig
na sicrwydd iddo fynychu
ysgol ramadeg Caerfyrddin
. Tybir na bu mewn prifysgol, canys yn
1714-6
yr oedd gartref ac yn
Amwythig
yn
paratoi llyfrau i'r wasg
. Urddwyd ef yn
ddiacon
,
14 Awst 1717
, ac yn
offeiriad
9 Tachwedd 1718
, gan
esgob Tyddewi
, a chafodd
guradiaethau
Defynnog
a
Llanlleonfel
yn
sir Frycheiniog
, dan
Moses
Williams
[q.v.]
. Ar
14 Awst 1722
cafodd ficeriaeth
Llandyfrïog
, ger
Castellnewydd Emlyn
. Ymddiswyddodd oddi yno
1728
, a chael rheithoraeth
Llanynys
gyda
Llanddulas
,
sir Frycheiniog
. Ymddiswyddodd yn
1738
a chael bywoliaeth
Llangamarch
, gan gynnwys
Llanwrtyd
ac
Abergwesyn
. Gwnaethpwyd ef yn
gaplan teulu
i
Marmaduke
Gwynne
[q.v.]
,
Garth
,
Brycheiniog
, oddeutu'r un adeg. Yn
1739
ychwanegwyd
Llanfaes
,
Aberhonddu
, at ei fywiolaethau. Rhoddodd
Llangamarch
heibio i'w fab-yng-nghyfraith yn
1763
, ond daliodd
Lanfaes
hyd ei f.,
11 Medi 1767
. Claddwyd ef ym mynwent
Llangamarch
. Apwyntiwyd
‘
Williams
Pantycelyn
’
yn
gurad
iddo yn
1740
, ond gan i
Theophilus
Evans
wrthod tystysgrif iddo gael ei urddo'n
offeiriad
ymadawodd yn
1743
.
Priododd,
1728
,
Alice
, merch
Morgan
Bevan
o'r
Gelligaled
ym
Morgannwg
. Bu iddynt bump o blant, tri mab a dwy ferch. Mab i un o'i ferched a
Hugh
Jones
,
rheithor
Llywel
ac yn ddiweddarach
Llangamarch
, oedd
Theophilus
Jones
[q.v.]
,
awdur
History of Brecknockshire
. Dywedir mai
Theophilus
Evans
a fu'n foddion i ddarganfod rhinweddau ffynhonnau
Llanwrtyd
drwy yfed y dŵr y dywedai pawb ei fod yn wenwyn, a'i wella'i hun o'r
clafr
, yn
1732
.
Cyhoeddodd amryw lyfrau o natur hanesyddol a chrefyddol
. Y mae dau amcan i'w canfod drwy ei holl waith — dyrchafu bonedd a
hynafiaeth cenedl y
Cymry
, a dangos mai
Protestaniaeth
Eglwys Loegr
yw'r wir ffydd Gristnogol. Ei weithiau mwyaf adnabyddus yw
Drych y Prif Oesoedd
,
1716
, ail arg.
1740
, llyfr rhagfarnllyd ac anfeirniadol ond hynod ddifyr ar hanes bore
Cymru
, a
History of Modern Enthusiasm
,
1752
, 2il arg.
1757
, lle cais brofi mai
Pabyddion
cudd yw pawb sy'n troi eu cefnau ar
Eglwys Loegr
. Oherwydd ei arddull sionc, gyfoethog o ddywediadau bachog a chymariaethau trawiadol, edrychir ar y
Drych
fel un o glasuron rhyddiaith
Gymraeg
.