Gellir yn rhesymol iawn dderbyn yr hanes hwn i ddangos sut y bu i Gristion Brythonig o lannau'r afon Forth yn y Gogledd, pan oedd awdurdod Rhufain yn darfod ym Mhrydain , ymlid y Gwyddyl o dde-orllewin Cymru a gosod sylfeini Gwynedd y Canol Oesoedd . Awgrymwyd i Cunedda a'i lu deithio tua'r de yn unol â'r cynllun a ddyfeisiwyd gan Stilicho , pan oedd hwnnw, ychydig cyn y flwyddyn 400 , yn ceisio amddiffyn Prydain . Cytunai hyn yn weddol dda â'r 146 blwyddyn y sonnir amdanynt yn ‘ Achau'r Saeson ’; ar y llaw arall, y mae olyniaeth Cunedda yn yr achau yn awgrymu cyfnod diweddarach yn y 5ed g. Yr oedd enwau pedwar o'i feibion — Donatus , Eternus , Marianus , a Romanus — yn gyffredin yng nghylchoedd Cristnogol y cyfnod hwnnw, ac y mae'r teitl ‘gwledig,’ h.y. teyrnaswr, yn awgrymu pennaeth ag iddo awdurdod arbennig — o dan y Rhufeiniaid efallai. Y mae'r enw ei hun yn anghyffredin, er y ceir ef yn Allt Cunedda gerllaw Cydweli , fe'i rhoddwyd — am resymau hynafiaethol efallai — i fab Cadwallon ap Gruffydd ap Cynan . Ceir manylion diddorol ym ‘ Marwnad Cunedda ’ yn ‘ Llyfr Taliesin ,’ ond y mae'r ffurf dywyll ‘ Cuneddaf ’ yn profi mai cân ddiweddar ydyw ac na ellir derbyn ei thystiolaeth yn ddiymwad.